تعزيه و شبيه خواني محرم

يکي از جلوه هاي هنر در اين منطقه، برگزاري مراسم تعزيه يا شبيه خواني است، مردم كه از روزگاران پيشين نسل به نسل و سينه به سينه وقايع عاشورا را به يكديگر منتقل كرده و شنيده اند، در اين مراسم رشادتها و شجاعتهاي اصحاب امام حسين(ع) را عملاً مشاهده نموده و دلهاي خويش را به زلال عاشورا مي سپارند تا با قطره اشكي قلب و جان خود را صيقل دهند. در هر تعزيه تعدادي از افراد ايفاي نقش مي كنند كه به هر يك از آنها نسخه اي شامل متن سخنان هر يك از اصحاب امام حسين (ع) تحويل داده مي شود، اين نسخه ها متن كاملي است به صورت نظم كه حاکي از هنر شعر قديم ايراني است و كارگردان اين مراسم به «نسخه گردان» معروف است و در واقع اوست كه به هر شخص اعلام مي كند كه چه وقت و چگونه نسخه اش را بخواند، تعزيه خوانها همه مرد

 هستند و نقش زنان را نيز همچنين مردان در چادر و نقاب اجرا مي كنند، هر كدام از تعزيه ها مانند روضه خواني به مناسبت شهادت يكي از شهداي مشهور عاشورا برگزار مي شود، كه عبارتند از تعزيه امام حسين(ع) «معروف به تعزيه شير» ، حضرت عباس(ع) ، علي اكبر(ع)، اسارت و ... غير از ايام محرم كه تعزيه هر روز برگزار مي شود، مواقع ديگر بر اساس نذر افراد تعزيه هايي نظير: ختم انعام «شامل آمدن قاصد از كربلا به مدينه و خبر دادن به وليد حاكم مدينه در روز يازدهم محرم، شام غريبان(شب يازدهم محرم)، تعزيه ورود به شام (شامل گفتگوي اهل بيت در راه كربلا تا شام)، تعزيه شهادت امام رضا (ع) «كه به ندرت برگزار مي شود»، تعزيه مختار (بيان انتقام مختار و مجازات قاتلان امام حسين (ع)) و ساير تعزيه ها مانند تعزيه احمد صفوان و ... اجرا مي شود، هزينه هاي تعزيه از محل نذورات مردمي تأمين مي گردد.
منبع: كتاب آداب و رسوم

سينه زني

سينه زني در ايام محرم از شب چهارم يا پنجم معمولاً در تمام حسينيه ها شروع مي شود . البته بعضي از روستاها از همان شب اول اين مراسم را انجام مي دهند . نوحه خوانان اشعاري در رثاي امام حسين(ع) خوانده و جوانان و نوجوانان نيز به سبك «بوشهري» دايره اي بزرگ تشكيل داده و با چرخيدن و خم و راست شدن به سينه زني مي پردازند. در انتهاي مراسم سبك سينه زني عوض مي شود . و سبك «واحه» اجرا مي‌شود. با شروع اين بخش افراد مسن به علت عدم توانايي از دايره خارج مي شوند. تا ديگران مراسم را اجرا كنند. جوانان همراه با خم شدن ، يك دست را به پايين برده، و آن را رها مي كنند و دست ديگر را روي شانه فرد كناري خود مي گذراند ، هنگامي كه سر و سينه پايين مي آيد دست را محكم به سينه مي كوبند. همه اينها با آهنگ نوحه و سنج و طبل همانگي دارد.
منبع: كتاب فرهنگ عامه مردم لامرد

 زنجير زني

در مراسم عزاداري محرم بيشتر سينه مي زنند و كمتر زنجير مي زنند. سبك زنجير زني در گذشته بيشتر به شيوه شيعيان كشورهاي «خليج»، از جمله بحرين بوده است. در اين مراسم مردان لباسهاي خود را از پشت محل برخورد زنجير مي بريدند و دكمه مي زدند. هنگام شروع مراسم دكمه ها را باز كرده، طوري كه زنجير به ناحيه كتف برهنه اصابت مي كرد. در بعضي نواحي نيز تيغهاي كوچك به سر هر رشته زنجير مي بستند كه با اصابت به ناحيه «كتف» باعث جاري شدن خون مي شد. امروز سبك زنجير زني از تنوع بيشتري برخوردار است. عزاداران در دو صف در مقابل هم حركت مي كنند. نوحه خوان در ميان دسته راه مي رود ، زنجير زنان همنوا با صداي سنج و طبل و نوجه زنجير مي زنند.
منبع: كتاب فرهنگ عامه مردم لامرد